A leap of faith?

Een sprong vooruit sinds mijn laatste blog.

Toen (feb 2013) schreef ik over de eerste stappen,…het begin van een reis, over vol overgave gaan en genieten van de weg! Redelijk risicoloos ben ik op pad gegaan, niet wetende waarheen en waartoe. Niet beseffend hoe belangrijk die eerste stappen zijn geweest; het in beweging komen. Zonder deze eerste stappen blijven dromen ideeën en verandert er niets. Je hoeft niet snel te gaan, als je maar beweegt, je reis aanvangt zonder te hoeven weten waar je zal eindigen.

Ondertussen ben ik vele stappen verder. Mijn pad bleek een weg vol inspiratie, nieuwe contacten en mogelijkheden. Een weg van groeien, delen, genieten en vooral van heel veel plezier! Maar het bleek ook een leerweg vol met hobbels en obstakels. Ik ben in valkuilen gedonderd, soms één, soms twee, soms wel drie keer, maar steeds ben ik weer opgestaan en verder gegaan. Ik heb oude vrienden, gedachten en patronen losgelaten en nieuwe mensen, wensen en ervaringen toegelaten. Een leerzaam proces!

Want met iedere stap die ik zette werd helderder, wie ik ben, waar ik ben en wat mijn essentie is. Mijn horizon werd verbreed, mijn wensen, passie en kracht werden duidelijker. Maar nog duidelijker werd wat niet meer bij me past, wat ik los moet laten en van me af moet schudden. Ik besefte dat ik dingen achter me moet laten, tot de oude zekerheden aan toe. En dát, …..dát heeft even geduurd…..

Ik wilde wel, maar kon nog niet. Mede door alle “verstandige” stemmen in de buitenwereld en in mijn hoofd: “Zou je dat nou wel doen kind, is dat nou wel verstandig”. Ik hoorde soms de allerbelangrijkste stem niet meer. De stem van het diep weten, het heel erg zeker weten. De stem die tijdens mijn reis zo’n goede raadgever was geweest en op wiens koers ik steeds meer was gaan vertrouwen. Ik hoorde hem niet meer. Die stem die heel duidelijk zei: volg je pad. En ook al waren er genoeg signalen, mensen en kansen die op mijn pad kwamen en me de weg wezen. Ook al wist ik wat mij te doen stond: loslaten, overgeven, kwetsbaar durven zijn en vertrouwen…..ik kón nog niet loslaten. Keer op keer overwon de stem van de angst, de stem van het ego, de stem van de zekerheden.

Totdat het leven me wat duwtjes gaf, duwtjes naar de rand, de rand van de keuze, de rand waar je niets anders kan dan  terugvallen op jezelf en jouw waarheid, de rand die je dwingt een keuze te maken en de stap wel of niet te nemen…..niet de eerst stap,….maar de stap van vertrouwen, “the leap of faith”.

En daar ben ik nu…….Staande op die rand kijk ik mijn angsten in de ogen, en weet ik het weer,….heeeel erg zeker, hoor ik het weer en voel ik het weer….Ik moet die stap gaan nemen, net zo vol vertrouwen als ik de eerste stappen nam. Ik weet het heel erg zeker: daar moet ik heen; het komt goed, vertrouw en ga…..

Ik ga, ik spring!

flying

 

 

 

 

 

The way to go!

Volgend weekend is het zover. De eerste mindfulness training gaat van start! Een nieuwe stap gezet. Zó spannend maar zo ontzettend leuk om mijn eigen pad weer te bewandelen! Met een punt aan de horizon, weet ik dat ik nog een flink eind heb te gaan. Óf en via welke (om)wegen ik zal aankomen, geen idee. Dat is juist deel van het plezier, want het gaat natuurlijk om de weg die je gaat en niet om de bestemming!

Dit besef is er niet altijd geweest. Ik heb echt moeten leren om te vertragen in plaats van met een hoofd vol dromen en een lijf vol drive, harder te gaan dan de realiteit mij toestond. Met mijn passievol enthousiasme en bijbehorende energie, stapte ik regelmatig in de bij mijn kracht behorende valkuilen. Daardoor leek mijn levensweg soms wat hobbelig te zijn.

Nu weet ik beter. Als je té snel je weg baant, verlies je oog voor het moment en de schoonheid van je pad. Zie je de subtiliteit van het kleine niet. Mis je de rust die je ervaart als je de dromenhorizon even loslaat  en je overgeeft aan de weg die je begaat. In sneltreinvaart raas je langs de slechter zichtbare afslagen. Heb je geen tijd voor mooie ontmoetingen of  een bijzondere verhaal. Een verhaal dat je horen zou als je enkel maar zou luisteren. Je vergeet je te verwonderen over alles wat je tegenkomt. Je rent eigenlijk je eigen leven voorbij.

Dus nu na deze nieuwe stap op mijn nieuwe pad, neem ik mij voor met beide voeten op de grond, stap voor stap te blijven lopen, terwijl het pad zich onder me ontvouwt. Volledig bewust van alle mooie en misschien ook minder mooie dingen die ik tegen zal komen. Met een punt aan de horizon maar met aandacht voor ieder moment. That’s the way to go!

voetjesclose

Studiob.NU

En daar gaat ie dan, de website gaat LIVE! Best spannend! Alsof iets wat al tijden in mijn hoofd leefde opeens tastbaar wordt. Zolang het nog in mijn hoofd zat en ik nog met de voorbereidingen bezig was, hoefde ik me niet te verantwoorden. Kon ik mijn ambities nog een beetje weglachen, kon ik blijven dromen, hoefde ik niet door te pakken. Maar nu……….

Naarmate mijn ondernemingsplannen concreter werden, werd de zoektocht naar dé naam nijpender. Een brainstorm met familie en vrienden leverde onder andere de volgende creatieve pareltjes op:

  • Britta’s Bends
  • Yoga Minds / Yoga Matters
  • It’s all ..yoga / mindfulness / coaching
  • MindBody Inc.
  • Right about now ..yoga / mindfulness / coaching
  • Yoga enzo…. (mindfulness enzo / coaching enzo)
  • Stepping stone..yoga /mindfulness / coaching

Maar de “klik” was er niet. Een naam moet staan voor  wie ik ben, waar ik voor sta en hoe ik werk. Maar moet vooral “down to earth” zijn! Na veel gestoei kwam ik eigenlijk weer uit bij mijn eerste ingeving, het meest voor de hand liggende, maar daarom misschien wel juist. StudioB !!

De B van Britta (natuurlijk) en van Bewust; bewust worden (coachen), bewust zijn (mindfulness) en bewust bewegen (yoga). Maar de B staat ook voor Bron, Balans, verBinding, to Be, Breath, Basis, Body, Bestaan, Bewonderen, Besef, verBeelden, Betekenen, Buddha en vast nog veel meer inspirerende woorden! Woorden die ik niet direct in mijn teksten zal gebruiken. Ik wil iedere zweem van zweverige spiritualiteit vermijden. Maar wel allemaal woorden die dicht bij mijn hart liggen, die aan de basis liggen van wat ik wil gaan doen. Dus ja…..StudioB, dat leek te kloppen!

Nog steeds zo nu en dan twijfelend, verleid door andere ingevingen, ging ik de domeinnaam checken. En toen wist ik het zeker! StudioB.nl was natuurlijk al lang vergeven, zo byzonder is de naam niet. Een grafisch ontwerpbureau was me dus al voor geweest. Maar de extensie die nog wel vrij was gaf de doorslag. …..StudioB ging het worden: StudioB.NU……Want NU daar is waar alles uiteindelijk om draait. NU leven, genieten, bewonderen en verwonderen. Leven in het huidige moment.

Dus NU, ja nu, nu gaan we live, nu pakken we door! Ik heb er zin in! Ik heb me voorgenomen om iedere stap, ieder moment, iedere ontmoeting, alles wat op mijn pad komt bewust te gaan beleven en er met volle teugen van te genieten (ook als het even niet mee zit).  

Dus NU…….StudioB.NU aan de slag!

Dia3